فكر كنم همه ما يادمان باشد كه در كتب درسيمان چه چيزهايي را حفظ كرده و در عمل به آن مانده ايم .مثلا در دروس اول كتابهاي تعليمات ديني يا دين وزندگي به چگونگي نظم درون درخت يا نظم جهان ميپرداختيم . همه مطالب آسان بودند به راحتي بيست ميگرفتيم و ذوق ميكرديم . شايد بگوييد كه يادتان نيست ،ولي من به خوبي به ذهن سپردم كه چه چيزي را از بر ميكنم .چشمانتان را ببنديد .  شكل كلي درخت را در ذهن خود بياوريد.اجزاي تشكيل دهنده درخت چيست ؟ در ظاهر ما فقط تنه ، شاخه ها  وبرگهاي يك درخت را ميتوانيم ببينيم .ولي خوب زماني كه بادي شروع به وزيدن ميكند و ما فقط رقص شاخه ها را ميبينيم هدف باد چيز ديگري را جست و جو ميكند، باد به ظاهر هيچ كاره مي آيد مظلو مانه ميوزد اگر درخت تكان نخورد قدرتش را افزايش ميدهد باد به علفهاي هرز كنار درخت كاري ندارد.باد شگفت است از اينكه درخت چگونه در مقابل توان او ايستادگي ميكند.او خبري از دل خاك ندارد. آنقدر ميوزد تا بلا خره برگي كه از همه ضعيفتر و بي ثبات تر « يا بهتر است بگويم زرد گونه تر شايدهم سبز رختر» شده را از درخت جدا نمايد. بعد از جدايي برگ از درخت، برگ به پاي درخت مي افتد. ميخواهد براي آخرين بار تلاشش را بكند و به درخت بفهماند  كه هنوز به او پاي بند است. به درخت ميگويد( كه اي درخت دوستت دارم ، اي درخت كاش بادي نبود كه مرابه رقص آوردتا من لرزه اي كه از باد هديه گرفتم را نفهمم. سبزم ولي اي كاش آنموقع كه به من ميگفتي« خودت را قوي كن باد در راه است» سخنانت را با گوش دل ميشنيدم .خام بودم هميشه فكر ميكردم برگان زرد به روي زمين سقوط ميكنند .به خيال اين بودم كه هميشه «من» از بالا به برگهاي شناور زمين نگاه ميكنم . )

باد دست بردار نيست .بايد درخت از پاي در آيد . باد چه ميداند كه شايد درخت از او قوي تر باشد. لجوج است او به برگ افتاده هم رحم نميكند اجازه نميدهد كه آن برگ سبز روزهاي پاياني را با درختش سپري كند .نه انگار باد عزمي بي پايان دارد .وي بايد نقشه اي بكشد با وزيدن كاري از پيش نميبرد بايد با فكر وارد عمل شود. مي دانم الان لبخند ميزني و با خود ميگويي باد شعور دارد كه فكر كند؟ پس به خواندن ادامه بده تا با فكر باد آشنا شوي! باد مثل من وتو نيست كه اگر از پس كاري بر نيا مد نا اميد شود.نكته قابل توجه هم اين است كه دل يك انسان ميتواند عظيمتر از قدرت و وسعت يك باد باشد. چه قدر بي مصرف شديم.

باد تا الان متوجه شده است كه كندن درخت آن هم به طور يك جا فراتر از قدرتش است. ولي با اين حال شكستن يك شاخه آسانتر از كندن درخت و چيدن يكبرگ آسانتر ازشكستن شاخه است .فكر جالبي است بايد اول  اقدام به چيدن برگهاي درخت كند بعد شاخه هاي عريان شده را بشكند بعد هم فكري به حال تنه بكند.خوب ما ميدانيم كه درخت در خاك به كمك ريشه ثابت است .ولي باد به اين فكر ميكند چه كند كه  تنه درخت از داخل خالي شود  .از موريانه ها كمك ميگيرد. اما باد بيكار نميشيند خاك را فرسايش ميدهد كه ريشه درخت هم خشك شود.چه عالي باد و موريا نه به هدف خود رسيدند. درخت نابود شد .ولي اگر درخت ريشه در اعماق زمين داشته باشد چه؟ اگر تنه آن محكم باشد چه ؟ اگر موريانه هم نتواند كاري از پيش ببرد ؟!آنموقع چه ميشود؟  معلوم است اگر درخت شا خه اي هم نداشته باشد باز هم نابود نخواهد شد.يادم رفت بيشتر در مورد علفهاي هرز بگويم به راستي بي طرف ظاهر ميشوند ولي با آنكه ضعيفترند باد  آنها را از پاي در نمي آورد.تا امروز به اين فكر كرده ايد كه اگر درختي نباشد علف بيشتر ميتواند جلوه كند.با خود فكر كرده ايد كه چرا هر جايي كه گياهي مفيد وجود دارد علف  يا علفهای هرز پيدا ميشود؟ يا اصلا چگونه علفهای هرز زنده مي مانند ؟چگونه زندگي ميكنند؟ اگر اين درخت را كشوري در نظر بگيريم آيا باد و موريانه  تغييري ميكند؟آيا موريانه اينبار مثبت عمل ميكند؟يا اينكه باد كرداري دگر پيش ميگيرد؟ شايد هم مثال بالا بكل رد شود!!!!!!! 

زياد فكر نكنيد ساده است كسي كه بخواهد خود جلوه گري كند اگر مانعي بزرگ چون درخت ايران در پيش رو داشته باشد آن را نابود كرده ؛هر چند كه خود كوچك باشد. مثل فلفل! اگر علف هرزي چون بني صدر به علفهاي هرزي تبديل شوند ميتوانند درصد قابل توجهي از اغذيه و ما يحتاج درخت را  به خود اختصاص دهند و از رشد درخت يا همان گياه جلوگيري كنند تا خود به رشد كامل و مطلوب برسند. بهتر بگوييم علفهاي هرز آگاهانه شايد هم به فرض بسيار بعيد ناآگاهانه با بادي چون آمريكا كه قدرتش را با حمايت اسرائيل افزايش داده شده مي داند در حالي كه روز به روز قدرتش افول مي كند، و موريانه هايي كه با اغتشاش و آشوب  به تنه مستحكم ايران حمله ور شده و دم از آزادي ميزنند و دم به دم باد مي نهند همراه شده اند. اگر علف هرزي از ريشه  كنده نشود به علفهاي هرز تبديل ميگردد و آنگاه دورتا دور درخت از علفهاي بي مصرف و به ظاهر هيچ كاره ولي همه كاره ، پر خواهد شد.

بياييد مراقب درختمان باشيم . ما جوانان چون برگهاي سبزي هستيم كه اگر به باد توجهي نكنيم سقوط كرده و زرد خواهيم شد. بياييد با ياري  و تكيه بر شاخه ها  وتنه جامعه اي بسازيم . سعي كنيم همچون گياه كه ازدريافت مواد درون تنه ميتواند رشد كند ماهم  با همكاري دو جانبه از سوي تنه كمك هاي لازم را براي رشد و ترقي كشور دريافت كنيم و از اغتشاش گران دوري جوييم نه علف هرز تلقي شويم نه با باد و موريانه همكاري كنيم. بياييد خداي فراموش  شده ذهنمان را بياد آوريم و با قوي كردن ايمان از ايرانمان دفاع كنيم.اگر اشوبي در ايران به پا شود حتما  كسي خدا را از ياد برده است.