الان بازیای بچه ها نه رنگ داره، نه طعمش تو خاطره ها میمونه.همش منحصر شده به بازیهای کامپیوتری که جز ضرر چیزی ندارند.الان هم بازی یه بچه، تلفن همراهشه! سرگرمیش ماهوارست.بس به بچه ها نیست! ما بچه های دیروزی180درجه عوض شدیم خیلی هامون سرجامون موندیم؛ولی بیشترمون سادگی آن دوران را کنار گذاشتیم. برای همینه بچه های امروزی نمی تونند سادگی دیروزی ما راقبول کنند.چون ما الان ساده نیستیم ،هممون صورتک زدیم ،چی میخایم تلقین کنیم به نسل بعد؟نسل بعدما که فقط سرمایه نمیخواد.به کجا داریم میریم؟نباید انتظار داشته باشیم بچه 3 سالمون از ما سرویس کامل لوازم آرایشی را نخواد.نباید انتظار داشته باشیم بچه 3 سالمون، لباس فلان خواننده غرب را نخواد.فکر نکنیم بچه ی ما الگو از دوستش میگیره؛نـه، الگوی اولیش من و تو وهم بازیامونیم ،که عوض شدیم ،که دور برداشتیم ،که سرعت غیر مجاز داریم.که هم دیگه رو فراموش کردیم، از نبودن همدیگه شادیم ،از حذف همدیگه خوشحال میشیم .من وتوایم که خونمون رو جوری میسازیم یا میخریم که تجمل از سرش بباره . پس نباید انتظار داشته باشیم بچمون به جای اتاقی که خودمون توی بچه گی هامون نداشتیم وجز آرزو های گندمون بود ؛یه خونه کامل با وسایلش نخواد.برگردیم عقب .یه کم نگاه کنیم؛ به مسیری که طی کردیم به راهی که برای آیندمون ساختیم.با خودمون چی کار کردیم ؟مامان وبابامون که مارو خوب بزرگ کردند پس چی شد؟ پس چرا حیای بچه گیا مون دیگه برامون معنی نداره؟چرا چادرسفید گلداری که مامان بزرگمون برامون دوخته بود را برای بچه هامون به یادگار نگذاشتیم؟چرا جوان امروزی که ما بزرگش کردیم دیگه از کنترلمون خارجه؟فکر کردین سیگار را کی دست جوانتون میده ؟دوست نا باب ؟!!!باور میکنید؟!!باور میکنید که بی گناهید.نه درست ادا نکردید تکلیفتون را.قرار نبود لطف مادری منحصر بشه به یادداشت روی یخچال که((عزیزم من امروز اضافه کاری وامیستم غذاتو گذاشتم تو یخچال گرم کن بخور باباتم شیفت مونده نمیاد منتظرش نباش))بعد هم بیای پتوی پس شده روی تنش را روش بندازی.نه؛لطف مادر به این نیست که بچه از بچه گیش فقط یادداشت بخونه،مهر مادری به سر کار رفتن از سپیده دم صبح نیست تا12شب.بهشت را که الکی زیر پای مادر نگذاشتند.مادری که نه ماه بارداری نیست.میدونستید پسرا بیشتر از دخترا مامانیند،میدونستید اگه مهری نبینند میرن سراغ دوستی با یه دختر .قرار نبود عشق پدری منحصر بشه به پول تو جیبی هنگفت.نه ؛پدر راقدیما رفاقت معنی میکردند ،تا امروز چند بار از اضافه کارتون زدید با پسرتون یا با دخترتون برید پارک ؟یا پارک نه،تو خونه سر یک سفره با هم غذا بخورید؟ می دونستید دخترا برای حرف زدن با پدراشون جون میدند؟اگه پدر وقتی برای خندیدن با خانوادش را نداشته باشه نباید انتظار داشته باشد که دخترش یا پسرش دنبال دوست ناباب نره.وقتی پدر ومادرها فراموش کردند که چرا بعضی از هم بازیاشون شهید شدند،نباید انتظار داشته باشندکه فرزندانشان محجوبتر وباحیاتر از خودشون پا از خونه بیرون بگذارند.آره ،اگه یه جوون بگه خانوادم من را درک نمیکنند ؛دور از واقعیت نگفته کسی که خودش را بین ابزارش گم کرده و شرایط خودش را درک نمیکنه چه شکلی شرایط جوانش را میتونه درک کنه؟ تا تقی به توقی می خوره ومی خوایم کم نیاریم به هم دیگه نگاه می کنیم ومی گیم عجب دوره زمونه ای شده ولی اشتباه می گیم باید بگیم عجب بودیم ،عجب دوره ای ساختیم!