یــک دستــه مـــداد رنگــــی

ای خدای بزرگ، ای ایده آل غایی من ،ای نهایت آرزو های بشری، عاجزانه در مقابلت به خاک می افتم ، تو را سجده می کنم ، می پرستم ، سپاس می گویم و ستایش می کنم . فقط تو، آری تو ای خدای بزرگ، شایسته ی سپاس و ستایشی، محبوب بشری فقط تویی، گمشده ی من تویی، ولی چه افسوس که تظاهرات فریبنده و زودگذر دنیا را به جای تو می پرستم،دبه آن ها عشق می ورزم و تو را فراموش می کنم !  "

ریزنویس : چه قدر مــن حسودیم شد . انقــدر که دلم می خواد همه ی نوشته رو بولد کنم !

ریزنویس : حلول دو آیه ی  قسمت اول " من از یادت نمی کاهم ؟!! " رو چه زیبا می شه تو این نیایش پیدا کرد !

درشت نویس : 29  می 1961 - آمریکا برکلی - دکتر مصطفی چمران .