یــک دستــه مـــداد رنگــــی

من ِ بی رنگ

نگاهم پی قرمزیشان

آرام می دود

و التماس هایم گوشش را پر می کند که

"زمین آرام بگیر

زلزله ها آشنای تو اند ،  همــــان ضل ضله ها  "

.

.

افسوس که

زمین هم دیگر جای ماندن نیست .....

ریزنویس : ضل ضله های هر روز زمین ... دیوار های قرمزش رو هم فراری می ده ...چه برسه به بی رنگ هاش

                                                    {خدایا امان}